ข่าว DMC NEWS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 162 / 7

อย่าเบียดเบียนกันเลย ๙๑ เรื่องนี้ ไม่มีใครเลยที่มีความสุข เพราะเมื่อช้างเกเรทำลายชีวิตลูกนก มันได้ ทำลายความสุขของแม่นก ทำลายความสุข ของป่าที่มันอยู่อาศัย และที่สำคัญมันทำลาย ความสุขของตัวมันเองด้วย แ

ในเรื่องราวนี้เผยให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างชีวิต และผลกระทบจากการเบียดเบียนกัน เมื่อหนึ่งชีวิตต้องทุกข์ทรมาน ความสุขของอีกหลายชีวิตก็พลอยได้รับผลกระทบ มันสร้างวงจรแห่งความทุกข์และการแก้แค้นที่ไม่มี

ศาลาธรรมบท ภาค ๑-๘ ๑๔. พระสุธรรมเถระ (๕๘].....๕๘ ๑๕. พระวนวาสีติสสเถระ [๕๙].....๕๙ ๑. 5. บัณฑิตวรรควรรณนา.....๕๙ พระราธเถระ [๖๐].....๖๒ ๒. ภิกษุอัสสชิและปุนัพพสุกะ (๖๑....๖๓ ๓. พระฉันนเถระ [๖๒].....๖๓

ศาลาธรรมบท ภาค ๑-๘ เป็นการรวบรวมพระบทที่สำคัญเกี่ยวกับพระเถระต่างๆ ในพุทธศาสนา ตั้งแต่พระสุธรรมเถระถึงพระติสสเถระชาวกรุงโกสัมพี เนื้อหาครอบคลุมชีวประวัติและคุณธรรมของพระสงฆ์หลายรูปที่มีบทบาทสำคัญในด้า

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ (๑๓) ๔. เรื่องความเกิดขึ้นของนางกาลียักษิณี น หิ เวเรน เวรานิ อเวรน จ สมฺมนฺติ สมมนตีธ กุทาจน์ เอส ธมฺโม สนนฺตโน ในกาลไหน ๆ เวรทั้งหลายในโลกนี้ ย่อมไม่ระงับด้วยเวรเลย ก็แต่ย่อมระงั

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่มีเวรที่ช่วยให้สามารถสงบจิตใจได้ และการปฏิบัติธรรมซึ่งทำให้สามารถรู้แจ้งความจริงได้ สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยงที่เกิดขึ้นและดับไป ตัวอย่างที่กล่าวถึงได้แก่ นางกาลียั

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ ยถา อคาร์ ทุจฺฉนฺนํ เอวํ อภาวิต จิตต์ ยถา อคาร์ สุจฺฉนฺนํ เอว์ สุภาวิต๋ จิตฺต์ (๑๗) วฏฐี สมติวิชฺฌติ ราโค สมติวิชฺฌติ วุฏฐี น สมติวิชฺฌติ ราโค น สมติวิชฺฌติ ฝนย่อมรั่วรดเรือนที่มุง

เนื้อหางานเขียนนี้นำเสนอคาถาธรรมบท JHMIAO-๘ โดยเน้นความสำคัญของการอบรมจิตใจเพื่อลดราคะที่อาจทำร้ายจิตใจได้. ฝนที่รั่วเข้าบ้านเปรียบเสมือนราคะที่สามารถทำลายจิตใจที่ไม่ได้รับการอบรม และแสดงให้เห็นถึงควา

คาถาธรรมบท ภาค ๑-๘ (๓๐) ราคะ ชื่อว่าธุลี, แต่เรณู (ละออง) ท่านหาเรียกว่า (ธุลี) ไม่: คำว่า “ธุลี” นั่นเป็นชื่อของราคะ, ภิกษุเหล่านั้น ละธุลีนั่นได้ขาดแล้วอยู่ใน ศาสนาของพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี (คาถา

คาถาธรรมบทนี้เน้นความสำคัญของการละราคะที่เรียกว่า 'ธุลี' และการดำรงอยู่ในศาสนาของพระพุทธเจ้า ผู้มีปัญญาเหล่านั้นสามารถรู้แจ้งในการกระทำและอยู่บนหนทางแห่งการปฏิบัติธรรม โดยอ้างถึงการใช้ทุนทรัพย์ในการสร

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ (๓๕) ๒. เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๕] ทุนนิคฺคหสฺส ลหุโน ยตฺถ กามนิปาติโน จิตฺตสฺส ทมโถ สาธุ จิตต์ ทนฺนํ สุขาวห์. การฝึกจิตอันข่มได้ยาก เป็นธรรมชาติเร็ว มักตกไปในอารมณ์ตาม ความใคร่

บทความนี้พูดถึงการฝึกจิตที่ค่อนข้างยาก และการควบคุมจิตเพื่อนำไปสู่ความสุข การระมัดระวังในการคิดและอารมณ์ตามความใคร่เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เราห่างไกลจากข้อผูกพันที่ทำให้ตกไปในบ่วงแห่งมาร ส่งผลให้จิตที่

ศาลาธรรมบท ภาค ๑-๘ (๕๔) บุคคลใดโง่ ย่อมสำคัญความที่แห่งตนเป็นคนโง่, บุคคลนั้นจะเป็น บัณฑิตเพราะเหตุนั้นได้บ้าง; ส่วนบุคคลใดเป็นคนโง่ มีความสำคัญว่า ตนเป็นบัณฑิต บุคคลนั้นแล เราเรียกว่า “คนโง่ ๕. เรื่อ

ศาลาธรรมบทนี้เน้นการแยกแยะบุคคลที่มีปัญญาและบุคคลที่โง่เขลา บุคคลที่มองว่าตนเองเป็นบัณฑิตโดยที่เขาไม่รู้และไม่เข้าใจธรรมชาติของชีวิตจะเป็นคนโง่ ในขณะที่บุคคลที่สามารถเรียนรู้จากบัณฑิตแม้เพียงช่วงสั้น

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ (๕๗) ๑๑. เรื่องชัมพุกาชีวก[๕๕] มาเส มาเส กุสคเคน พาโล ภุญฺเชถ โภชน์ น โส สงฺขาตธมฺมานํ กล์ อคฺฆติ โสฬสี. คนพาล พึงบริโภคโภชนะด้วยปลายหญ้าคาทุก ๆ เดือน, เขาย่อม ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แ

คาถาธรรมบทนี้กล่าวถึงเรื่องราวของชัมพุกาชีวกที่สอนให้รู้จักการบริโภคและการทำกรรมตามพระธรรม นอกจากนี้ยังมีความหมายเกี่ยวกับการกระทำและผลของกรรมที่คนพึงระลึกถึงเพื่อไม่ให้ตกอยู่ในภาวะทุกข์จากกรรมที่สูง

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ (๕๙) ๑๔. เรื่องพระสุธรรมเถระ ๕๘] ปุเรกุมาร จ ภิกขุสุ อสนฺต์ ภาวมิจฺเฉยฺย อาวาเสสุ จ อิสสริย์ มเมว กตมญฺญนฺตฺ ปูชา ปรกุเลสุ จ คิที ปพฺพชิตา อุโภ มเมว อติวสา อสฺสุ อิติ พาลสฺส สงฺกปฺ

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับพระสุธรรมเถระและพระวนวาสีติสสเถระ ซึ่งให้ข้อคิดเกี่ยวกับความสำคัญของศีลและการบูชาในชุมชน ศีลเป็นหัวใจสำคัญของชีวิตที่นำไปสู่ความเคารพและบูชาในสังคม โดยมีการเปรียบเปรยถ

ศาลาธรรมบท ภาค ๑-๘ (๖๘) ๗. อรหันตวรรควรรณนา ๑. เรื่องหมอชีวก [๗๑] คตทธิโน วิโสกสุส วิปฺปมุตฺตสฺส สพฺพ สพฺพคนถปปทีน ส ปริฬาโห น วิชฺชติ ความเร่าร้อน ย่อมไม่มีแก่ท่านผู้มีทางไกลอันถึงแล้ว หาความ เศร้าโศ

ศาลาธรรมบทภาค ๑-๘ นำเสนอคำสอนที่สำคัญในพระพุทธศาสนา โดยมีการพูดถึงเรื่องราวของหมอชีวกที่แสดงถึงการหลุดพ้นจากความเศร้าโศก และพระมหากัสสปเถระที่สะท้อนถึงการมีสติและการละความห่วงใยในโลก ช่วยให้ผู้ศึกษาเข

คาถาธรรมบท JIAO-2 (๗๒) ๔. สหัสสวรรควรรณนา ๑. เรื่องบุรุษผู้ฆ่าโจรมีเคราแดง [co] สุภาสิต สุณิตฺวาน นคเร โจรฆาตโก อนุโลมขนฺติ สทฺธาน โมทติ ติทิวงฺคโตติ. บุรุษผู้ฆ่าโจรในเมือง ฟังคำเป็นสุภาษิตแล้ว ได้อนุ

ในคาถาธรรมบทนี้ เล่าถึงบุรุษผู้ฆ่าโจรในเมืองที่ฟังคำเป็นสุภาษิตและอนุโลมขันติไปสู่เทวโลกชั้นไตรทิพย์ โดยย่อมมีความบันเทิงใจ และชี้ให้เห็นว่าหากแม้จะมีคำพูดพันๆ คำ แต่ถ้าไม่ประกอบด้วยความหมายที่มีประโย

ศาลาธรรมบท ภาค ๑-๘ (๗๘) ๑๑. เรื่องพระสัปปทาสเถระ [๔๑] โย จ วสฺสสต์ ชีเว กุสโต หินวีริโย เอกาห์ ชีวิต เสยฺโย วีริย์ อาราโต ท ห ก็ผู้ใดเกียจคร้านมีความเพียรอันทราม จึงเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี, ความ เป็นอยู่วันเด

เนื้อหาในบทนี้ได้กล่าวถึงผู้ที่มีความเพียรมั่นและความสำคัญของการตั้งใจในชีวิต โดยเปรียบเทียบกับผู้ที่ขาดความพยายาม นอกจากนี้ยังพูดถึงความทุกข์ของนางปฏาจาราที่สูญเสียคนที่รัก ผ่านการใช้น้ำตาเป็นสัญลักษ

อภัยราชกุมาร พระสัมมัชชนเถระ อังคุลีมาลเถระ ธิดาของนายช่างหูก ภิกษุ ๓๐ รูป นางจิญจมาณวิกา อสทิสทาน ๓๓ ๓๔ ๓๔ ๓๔ ๓๕ ๓๕ ๓๖ นายกาละบุตรของอนาถบิณฑิกเศรษฐี - ๓๓ มารธิดา ยมกปาฏิหาริย์ นาคราชชื่อเอรกปัตต์ 8

เนื้อหาเกี่ยวกับอภัยราชกุมารและพระภิกษุหลายรูป รวมถึงเรื่องราวของนายกาละบุตรของอนาถบิณฑิกเศรษฐีและความท้าทายที่พระอานนทเถระต้องเผชิญ ขณะที่มีการกล่าวถึงบุคคลสำคัญอื่นๆ เช่น มารธิดา และนาคราชชื่อเอรกปั

ระงับความทะเลาะแห่งหมู่พระญาติ ---- ๕๖ มาร ปราชัยของพระเจ้าโกศล - เด็กหญิงแห่งตระกูลคนใดคนหนึ่ง อุบาสกคนใดคนหนึ่ง พระเจ้าปเสนทิโกศล ๕๗ ๕๘ ๕๘ ๕๘ ୧୯ พระติสสเถระ bo ท้าวสักกะ ๖๑ บรรพชิต ๓ รูป ๖๒ กฎมพีคนใ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความทะเลาะในกลุ่มพระญาติ และพระเจ้าปเสนทิโกศล พร้อมกับการมีส่วนร่วมของบุคคลสำคัญต่าง ๆ ในเหตุการณ์ เช่น เด็กหญิงแห่งตระกูล, อุบาสก, และพระติสสเถระ รวมถึงการปราชัยและกฎมพีที่เกี่ยวข้อ

ภิกษุหนุ่มชื่อติสสะ ๘๒ อุบาสกห้าคน ๘๓ เมณฑกเศรษฐี ๘๔ พระอุชฌานสัญญีเถระ ๘๔ สุภัททปริพาชก ๘๕ มหาอามาตย์วินิจฉัย ๘๕ ภิกษุฉัพพัคคีย์ - ๘๖ พระเอกุทานเถระ พระลกุณฏกภัททิยเถระ ๘๗ ภิกษุมากรูป ๘๘ ภิกษุชื่อหัต

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงภิกษุหนุ่มที่ชื่อว่าติสสะ และบุคคลสำคัญอื่นๆ เช่น อุบาสกห้าคน เมณฑกเศรษฐี พระอุชฌานสัญญีเถระ สุภัททปริพาชก มหาอามาตย์ รวมถึงภิกษุมากรูปทั้ง 500 รูป และอีกหลายบุคคลที่มีบทบาทในพระพุ

พระปธานกัมมิกติสสเถระ - สูกรเปรต ๙๔ ๙๕ พระโปฐิลเถระ ๙๖ พระเถระแก่ - ๙๖ สัทธิวิหาริกของพระสารีบุตรเถระ - ๙๗ พ่อค้ามีทรัพย์มาก ๙๘ นางกีสาโคตมี ୯୯ นางปฏาจารา 900 บุรพกรรมของพระองค์ ୭୦୭ กุมาริกากินไข่ไก่

เนื้อหานี้พูดถึงพระเถระต่าง ๆ เช่น พระปธานกัมมิกติสสเถระ, พระโปฐิลเถระ, และกิจกรรมอันเป็นที่รู้จักของพระเถระแต่ละองค์ รวมถึงเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับพระสาวกและบุคคลที่มีชื่อเสียงในยุคพุทธกาล เช่น นางก

๑๕ เรื่องพระปิโลติกเถระ หิรินิเสโธ ปุริโส โกจิ โลกสฺมิ วิชฺชติ โย นิทฺนํ อปโพเธติ อสฺโส ภนฺโร กสามิว อสฺโส ยถา ภนฺโร กสานิวิฏโฐ อาตาปิโน สํเวคิโน ภวาถ สทฺธาย สีเลน จ วีริเยน จ สมาธินา ธมฺมวินิจฉเยน จ

เรื่องราวกล่าวถึงพระปิโลติกเถระว่าเป็นบุคคลที่หายากในโลก ผู้ซึ่งสามารถควบคุมจิตใจและความคิดได้ โดยแสดงถึงความสำคัญของการมีศรัทธา ศีล วิริยะ และสมาธิ การพัฒนาคุณธรรมเหล่านี้จะช่วยให้บุคคลสามารถกำจัดควา

៣៤ ก็คนเจ้าราคะ พึงมีรอยเท้ากระหย่ง (เว้ากลาง) คนเจ้าโทสะ ย่อมมีรอยเท้าอันสั้นบีบ (หนักส้น) คนเจ้าโมหะ ย่อมมีรอยเท้าจิกลง (หนักทางปลาย เท้า) คนมีกิเลสเครื่องมุงบังอันเปิดแล้ว มีรอย เท้าเช่นนี้ นี้. ยส

บทความนี้กล่าวถึงรอยเท้าสัญลักษณ์แทนกิเลสในพระพุทธศาสนา โดยเชื่อมโยงกับอาการและนิสัยของบุคคล อธิบายถึงรอยเท้าของผู้ที่มีราคะ โทสะ และโมหะ รวมถึงการชนะกิเลสโดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ที่ชนะกิเลสจะไม่กลั

๔๒ ในกาลใด พระพุทธเจ้าผู้เป็นยอดบุรุษ ประทับ อยู่เหนือบัณฑุกัมพลศิลา ณ ควงไม้ปาริฉัตตกะ ในภพดาวดึงส์ ในกาลนั้น เทพดาทั้งหลายใน หมื่นโลกธาตุประชุมพร้อมกันแล้ว เข้าเฝ้าพระ สัมพุทธเจ้าผู้ประทับอยู่บนยอดเ

ในกาลที่พระพุทธเจ้า ทรงประทับอยู่บนบัณฑุกัมพลศิลาในภพดาวดึงส์ เทพดาทั้งหลายในหมื่นโลกธาตุได้เข้ามาเฝ้าพระองค์ โดยไม่มีเทพดาองค์ใดๆ ที่เปล่งประกายมากกว่าพระสัมพุทธเจ้า พระองค์ได้ตรัสยกย่องอังกุรเทพบุตร

៥៤ นั่นแลไม่เกษม สรณะนั่นไม่อุดม เพราะบุคคลอาศัย สรณะนั่น ย่อมไม่พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้ ส่วนบุคคลใด ถึงพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ว่าเป็นที่พึ่ง ย่อมเห็นอริยสัจ ๔ (คือ) ทุกข์ เหตุให้ เกิดทุกข์ ความก้าว

ข้อความนี้พูดถึงความสำคัญของการเห็นพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์เป็นสรณะ ซึ่งช่วยให้เข้าใจอริยสัจ ๔ นำไปสู่การพ้นทุกข์และความสุขในชีวิต. นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงความหายากของบุรุษอาชาไนย ผู้ที่สามารถนำความสุ